rzeźby na fasadzie – cykl sześciu rzeźb

Elewację bielańskiej świątyni ozdabia siedem rzeźb naturalnej wielkości wykonanych z piaskowca. Na samym szczycie – posąg Matki Boskiej, której poświęcony jest kościół.

Pozostałe sześć figur umieszczono we wnękach poniżej. Przedstawiają one świętych związanych z kamedulską tradycją i szczególnie popularnych w tamtych czasach. W dolnym rzędzie, symetrycznie po obu stronach wejścia, znalazły się obeliski św. Benedykta (po lewej), twórcy reguły, i św. Romualda (po prawej), założyciela zakonu.

W rzędzie powyżej artysta umieścił  pomniki, kolejno, św. Jana Kantego (pochowanego w Krakowie patrona Polski i Litwy), św. Mikołaja (biskupa), św. Bonifacego (benedyktyna, misjonarza i męczennika) oraz św. Jana Nepomucena (patrona Czech i Śląska).

Za twórcę monumentalnej fasady kościoła uznaje się wybitnego lombardzkiego architekta, działającego także w Czechach, Adreę Spezzę (przed 1580-przed 1628). Była to jedna z pierwszych w naszej części Europy realizacja w pełni nowożytnej elewacji łączącej cechy baroku i manieryzmu. Budowę ukończono już po śmierci architekta w 1630 r., a poświęcono w 1642.